
Scheiden: dit kun je tegen je kind zeggen
Jullie gaan uit elkaar. Dat is een grote verandering. Voor jullie, maar zeker ook voor jullie kind. Hoe je dit vertelt, maakt echt verschil. Met een eerlijk en rustig gesprek help je je kind om te begrijpen wat er gaat veranderen – en wat vooral niet verandert.
Wanneer vertel je het?
Zodra jullie hebben besloten om uit elkaar te gaan, is het goed om dit snel aan je kind te vertellen. Dat gesprek is spannend en emotioneel, maar wel belangrijk. Kinderen voelen vaak al dat er iets speelt. Door open te zijn, neem je hun gevoel serieus en geef je vertrouwen.
Bereid het gesprek goed voor
Voor veel kinderen is dit hét moment dat ze later nog herinneren. Dat kan heftig zijn. Je kind kan verdrietig of boos reageren, maar ook heel stil blijven. Alles is oké. Soms heeft een kind gewoon tijd nodig.
Neem daarom samen even de tijd om het gesprek voor te bereiden:
- Wat willen we zeggen?
- Hoe leggen we het uit?
- Welke vragen kunnen er komen?
- Wat vertellen we nu wel, en wat nog niet?
Blijf rustig, duidelijk en liefdevol. En luister vooral goed.
Vertel het samen
Het belangrijkste: vertel het samen. Voor je kind maakt het niet uit wie het besluit heeft genomen. Voor hem of haar gaan papa en mama uit elkaar. Door samen te praten, voelt je kind dat niemand ‘schuld’ heeft.
Vind je het lastig? Oefen het gesprek dan eerst, bijvoorbeeld met een mediator of een vertrouwd persoon.
Dit is belangrijk om te zeggen
Zorg dat deze punten altijd terugkomen:
- Papa en mama gaan uit elkaar.
- Er gaan een paar dingen veranderen.
- Jij bent hier niet de oorzaak van.
- We blijven allebei je ouders.
- We houden net zoveel van jou als altijd.
Als nog niet alles duidelijk is – bijvoorbeeld waar iedereen gaat wonen of hoe de zorg wordt verdeeld – zeg dat dan eerlijk. Vertel dat jullie het samen gaan regelen en dat je kind op de hoogte blijft.
Kies een rustig moment
Kies een moment waarop jullie tijd hebben. Bijvoorbeeld in het weekend, zonder haast. Vertel het liever niet vlak voor het slapengaan. Dan blijft het vaak malen in het hoofd van je kind.
Houd het simpel
Leg uit dat jullie niet meer verliefd zijn. Zeg liever niet dat jullie niet meer van elkaar houden. Liefde voor je kind blijft namelijk altijd.
Je hoeft geen lange uitleg te geven. Houd het eenvoudig en passend bij de leeftijd van je kind. Meer details mogen later.
Het is niet zijn of haar schuld
Veel kinderen denken: “Heb ik iets verkeerd gedaan?”
Zeg daarom vaker dan één keer dat de scheiding nooit hun schuld is. Nu niet, later niet. Blijf dit herhalen.
Merk je dat je kind genoeg heeft?
Raakt je kind afgeleid of wil het niet verder luisteren? Stop dan. Dat is een signaal. Pak het gesprek later weer op.
Praat nooit slecht over de andere ouder
Ook als het moeilijk is: laat negatieve gevoelens niet bij je kind terechtkomen. Voor een kind zijn beide ouders even belangrijk. Slecht praten over de ander brengt een kind in een lastige spagaat.
Hoe reageert een kind op een scheiding?
Kinderen reageren allemaal anders. Sommige worden boos, anderen verdrietig of juist heel stil. Soms zie je tijdelijk gedrag dat je niet herkent: weer in bed plassen, extra aanhankelijk zijn of zich terugtrekken. Dat is normaal. Je kind zoekt een nieuw evenwicht.
Probeer niet alles meteen op te lossen. Blijf juist in gesprek:
- Hoe gaat het met je?
- Waar maak je je zorgen over?
- Wat kunnen wij doen om het fijner te maken?
Wees eerlijk als je kind hoopt dat jullie weer bij elkaar komen. Geef geen valse hoop, maar blijf warm en begripvol.
Houd vaste dingen vast
Rituelen geven veiligheid. Het verhaaltje voor het slapengaan, samen eten, een vast weekendmoment – blijf dit doen. Dat geeft rust.
Jij blijft de ouder
Soms wil een kind jou troosten. Lief, maar niet nodig. Laat merken dat jij het redt met hulp van andere volwassenen. Een kind mag gewoon kind zijn.
Vertel steeds weer:
“Wij blijven jouw ouders. Voor altijd. We zorgen allebei voor je, alleen op een andere manier.”
Vertel het ook aan anderen
Vertel het nieuws eerst aan je kind, en daarna aan familie en goede vrienden. Zo hoeft je kind geen geheim te bewaren.
Informeer ook de school. Leerkrachten kunnen extra steun bieden als dat nodig is. Overleg met je kind of hij of zij zelf iets wil vertellen.
Bronnen: Nederlands Jeugdinstituut, Rechtwijzer, Kiesvoorhetkind





